Samen groeien

Wat in het prille begin
ervaren word in blijde zin
kan ontaarden in helse pijn
en een leven vol valse schijn

Het leren kennen van elkaar
kost al met al menig jaar
zowel van buiten als van binnen
zul je verliezen, maar ook winnen

Je eigen identiteit
raak je op je weg soms kwijt
het hervinden komt gestaag
door de keuzes die je maakt

De basis voor een goede relatie
is wederzijds respect en acceptatie
in vertrouwen samen groeien
laat de liefde in warmte bloeien

Image5
Wachtend hart

Haar handen
ineen gevouwen
op lege schoot

Haar gelaat
gericht naar
diepe afgrond

Haar oren
wachten
op een teken

Haar gedachten
gevuld
met hoop

Haar hoop
zichtbaar
in droeve ogen

Haar tranen
vullen
de leegte

Haar hart
klopt….
en wacht…

note:
wachtend
op een teken van leven
Verloren verleden

Heimwee naar voorbij tijden
doet soms erg lijden
weemoed drijft tot groot verdriet
want vergeten doe je niet

Niet te kunnen delen
niet de pijntjes kunnen helen
ook pleziertjes en geluk
van toen……. zijn eigenlijk stuk

Niemand om mee te herdenken
naar het vroegere levenspad
niemand meer je liefde schenken
waar je toen een band mee had

Maar de toekomst en het heden
is de tijd voorbij gestreven
brengt je leven grote rijkdom
en daar draait nu alles om.

Note:
met niemand je verleden kunnen delen
als je alleen overblijft
Image6

(Mooie) woorden

Veel mooie woorden
waarvan je denkt
die zijn voor mij
een groot geschenk

Woorden met de klank
van begrip en vertrouwen
waardoor je dacht
het leven te herbouwen

Een leven waarin
dromen weer begon
zodat zon en licht
je hart weer binnen kon

Maar hoe leeg
kunnen woorden zijn
als je achterblijft
in donker met pijn

Dan kun je ze beter
maar niet horen
die klanken
van mooie woorden...
Is dat de toekomst?

Ja, allicht
represailles
kun je verwachten
overdag
of in de nachten
maar…
niet goedgekeurd!

Wat er gebeurd
is bar en boos
niet meer veilig
gevoel onheilig
dood en verderf
wat vrijheid bederft

Bang om je mening te uiten
bevreesd naar buiten gaan
angstig turen door de ruiten
staat daar iemand dan?
wat ie die van plan?

Is dat toekomstig leven?
door haat omgeven?
achterom moeten kijken?
plezier dat moet wijken?
in een prettig bestaan?
zal het altijd zo verder gaan?
Mensen zijn rare wezens.

Ik kan niet begrijpen
wat een mens toch bezield
de ene keer wordt je
met een spontaniteit
al van verre begroet
een andere keer
lopen ze je straal voorbij
of ze kijken met een blik
die bijna dodelijk is
zodat je geestelijk
als ‘t ware de grond inzinkt

Mensen zijn rare wezens
inclusief mijzelf
niemand hoort van mij
dat ik geen fouten heb
als iedereen behalve
hun volmaaktheid
nu ook eens hun
onvolmaaktheid erkent
is het leven met elkaar
acceptabeler
en minder zwaar.