Gelijk?
Niemand in de wereld is gelijk
waar je woont, wie je bent, arm of rijk
De één houdt van wit de ander van zwart
Afwijkend van normaal? dat is apart…
Wat is eigenlijk normaal
doen wat iedereen doet… is dat het ideaal?
verschil moet er zijn daar kun je niet omheen
al zijn we met z’n allen, toch ben je alleen
Ieder mens is uniek in haar of zijn bestaan
je eigen ik, je eigen lach, je eigen traan
al ben je man maar liever vrouw
je lichaam is alleen van jouw
en zit je eens niet lekker in je vel
zoek dan je tweede ik, die helpt je wel
dan is `t soms even in een kort moment
of je jezelf in die ander herkent
Een groot begrip in heel ons leven
is het gezegde ‘nemen en geven’
aanvaard van je naaste ook de gebreken
nadat je die van je zelf eerst hebt bekeken
zodat je dan misschien het praten
over anderen beter kunt laten.
©Carla

foam-bal-van-de-aarde

Samen groeien

Wat in het prille begin
ervaren word in blijde zin
kan ontaarden in helse pijn
en een leven vol valse schijn

Het leren kennen van elkaar
kost al met al menig jaar
zowel van buiten als van binnen
zul je verliezen, maar ook winnen

Je eigen identiteit
raak je op je weg soms kwijt
het hervinden komt gestaag
door de keuzes die je maakt

De basis voor een goede relatie
is wederzijds respect en acceptatie
in vertrouwen samen groeien
laat de liefde in warmte bloeien

Image5
Wachtend hart

Haar handen
ineen gevouwen
op lege schoot

Haar gelaat
gericht naar
diepe afgrond

Haar oren
wachten
op een teken

Haar gedachten
gevuld
met hoop

Haar hoop
zichtbaar
in droeve ogen

Haar tranen
vullen
de leegte

Haar hart
klopt….
en wacht…

note:
wachtend
op een teken van leven
Verloren verleden

Heimwee naar voorbij tijden
doet soms erg lijden
weemoed drijft tot groot verdriet
want vergeten doe je niet

Niet te kunnen delen
niet de pijntjes kunnen helen
ook pleziertjes en geluk
van toen……. zijn eigenlijk stuk

Niemand om mee te herdenken
naar het vroegere levenspad
niemand meer je liefde schenken
waar je toen een band mee had

Maar de toekomst en het heden
is de tijd voorbij gestreven
brengt je leven grote rijkdom
en daar draait nu alles om.

Note:
met niemand je verleden kunnen delen
als je alleen overblijft
Image6

(Mooie) woorden

Veel mooie woorden
waarvan je denkt
die zijn voor mij
een groot geschenk

Woorden met de klank
van begrip en vertrouwen
waardoor je dacht
het leven te herbouwen

Een leven waarin
dromen weer begon
zodat zon en licht
je hart weer binnen kon

Maar hoe leeg
kunnen woorden zijn
als je achterblijft
in donker met pijn

Dan kun je ze beter
maar niet horen
die klanken
van mooie woorden...
Is dat de toekomst?

Ja, allicht
represailles
kun je verwachten
overdag
of in de nachten
maar…
niet goedgekeurd!

Wat er gebeurd
is bar en boos
niet meer veilig
gevoel onheilig
dood en verderf
wat vrijheid bederft

Bang om je mening te uiten
bevreesd naar buiten gaan
angstig turen door de ruiten
staat daar iemand dan?
wat ie die van plan?

Is dat toekomstig leven?
door haat omgeven?
achterom moeten kijken?
plezier dat moet wijken?
in een prettig bestaan?
zal het altijd zo verder gaan?
Mensen zijn rare wezens.

Ik kan niet begrijpen
wat een mens toch bezield
de ene keer wordt je
met een spontaniteit
al van verre begroet
een andere keer
lopen ze je straal voorbij
of ze kijken met een blik
die bijna dodelijk is
zodat je geestelijk
als ‘t ware de grond inzinkt

Mensen zijn rare wezens
inclusief mijzelf
niemand hoort van mij
dat ik geen fouten heb
als iedereen behalve
hun volmaaktheid
nu ook eens hun
onvolmaaktheid erkent
is het leven met elkaar
acceptabeler
en minder zwaar.

Kostbaar moment.

‘Ut regent ut regent
de pannen wudde nat
daar kwamen
twee soldaatsjes
die vielen op hun gat’

Regen en nog eens regen
het hield maar niet op
pure nostalgie
kwam even in mij op

Even weer dat gevoel
even weer die kindersmile
om een middelbare smoel’
als in een film, terug als kind
heel ongedwongen
wat je nu niet meer vindt

Want het leven
laat zijn sporen na
en niet alleen via een camera
zie je even die beelden
die zijn verweven
met wie je was en hoe je bent

Kostbaar zo’n moment…
het laat zien
dat je niet hoeft te vrezen
dat het kind in je wezen
ooit verdwijnt
doch zo maar ineens
weer even verschijnt.
De Rechte weg

Kromme wegen
zijn moeilijk
recht te bewandelen
dom en verlegen
maakt moeilijk
intelligent te handelen

Onwijs en eigenwijs
leert leven leren
van boreling tot grijs
leert leven waarderen

Als de weg geleid
naar goede banen
kan de mens dan
misschien beamen
dat de wereld
er niet is
voor hun alleen

maar voor ieder
kloppend hart
om ons heen?

Imagevv
De Tijd

Vroeger, als kind
ging alles erg traag
je wilde zo graag
dat het morgen was

Want morgen,
is verder gaan
ontdekken en ontwaren
ontwikkelen en vergaren

Wat duurde groot zijn
toch lang
wat keek je uit
naar volwassenheid...

Eindelijk is het zo ver
het kind zijn voorbij
puberaal, onhandig
verdrietig, opstandig

Is die fase gepasseerd
gaat je leven... echt pas leven
keuzes, verkeerd of goed
bepalen voor of tegenspoed

Tegenwoordig
gaat alles zo snel
en wil je heel graag
dat het gister was

Maar gister
komt niet meer
en morgen...
zien we wel weer

 
Gehad......

Ik heb het gehad
het doet zo'n pijn
om iedere keer
het trefpunt te zijn

Getreiter en gepest
daarmee doen ze
zo hun best....
het verzieken
van mijn jeugd
geen plaats
voor pret en vreugd

Zien ze dan niet
de tekenen van verdriet
zich afspelend in mijn lijf
zien ze dan niet
in mijn ogen
hoe ik mijn leed beschrijf

Nee dus....laat ook maar
het is genoeg
ook al is het te vroeg
maar ik heb het gehad
niemand
doet me meer wat......

note:
in huid en ziel gekropen
van iemand die gepest werd
en toen zelfmoord heeft gepleegd.
Die woorden zijn er

Wat kun je zeggen
als je hoort
dat uitzicht
op leven verdwijnt
en langzaam aan
het donker verschijnt

Waar zijn de woorden
die verzachten
bij het zien
van verloren krachten
weg gezonken, geen pardon
als in zee verdwenen zon

Die woorden…..
ze zijn er……in je hart
door mee te leven
met de smart
als een medemens die huilt
om het leed
wat in een ander schuilt
Even uitgeteld

Je bent maar een mens
van vlees en van bloed
een mens
met de wil
een mens
met de moed
om ondanks
wel eens tegenslagen
en dankzij
wel eens welbehagen
het leven te doorstaan
en alsmaar door te gaan

tot………
je dan bent uitgeteld
je door een virus bent geveld
dan lig je daar met rillend lijf
zo al met al een dag of vijf
in je bed onder dubbele dekens
met een stem die niet kan spreken
afhankelijk van helpende hand
van hen waar je mee bent verwant

Maar gelukkig ben je een mens
van vlees en van bloed
een mens met de wil
een mens met de moed
om de weg naar herstel
na die kommer en kwel
weer langzaam te betreden

want ga je te snel
beland je weer snel
terug in die griep
en dat moet maar niet!